STRATEN – Het cafétijdperk aan de Boudewijnstraat


header copie - aangepast persblog.be - kopie (2)persblog.be – Verhalen uit en over Gent – naar hoofdpagina

STRATEN/ STAD – 14 juni 2021Allicht was de Prins Boudewijnstraat – samen met het plein voor het station en de Clementinalaan – van het meest bruisende dat de jaren ’70-’80 te bieden had in Gent. Het was daar zeker vergelijkbaar met ’t Zuid van vroeger. De cafeetjes konden er welig tieren.
Gelegen zo dicht bij het station, was het niet moeilijk om dag en nacht veel passage te hebben in de straat. Het gevolg: een veelvoud aan frituren, cafés en  dancings. Bovenstaande foto is van Filip Verleye

Vaak waren de cafébezoekers een luidruchtige bende. Soms was de straat een ruige uitgaansstraat. Er werd al eens op de vuist gegaan. Maar van de Prins (Boudewijnstraat) geen kwaad… woord. Het mag dan wel een
stevige uitgaansstraat geweest zijn, met stoere mannen en vrouwen en alle uitspattingen die er bij horen, het was geen echt crimineel milieu. De peperkoeken hartjes sierden de ruwe bolsters. Mario Van de Vorst getuigt. Hij groeide er op, in het café van zijn moeder, zijn broer en zijn zuster.

Mario Van de Vorst met zijn jongste zus in café The Cup van ma, in de tijd van toen.

We spreken Mario op het terras van café De Klok, op de hoek van de Koningin Fabiolalaan en de Koning Boudewijnstraat. Toen, in de tijd, was het nog Prins Boudewijnstraat. Het café van zijn ma was naast de deur.

Mario Van de Vorst

Als boutade zou je kunnen zeggen dat met de naamsverandering van Prins Boudewijnstraat naar Koning Boudewijnstraat ook alle cafeetjes verdwenen zijn.
Met uitzondering van de twee hoekcafés, waarvan er één thans een restaurant is. Van de vele frituren is er slechts nog één open.

DE CAFES

Van de vele cafés in de straat zijn enkel de twee hoekcafés overgebleven. Eén ervan is een restaurant geworden: de Laila. Aan de overzijde staat nog café De Klok. Voor het overige is de straat volledig “gezuiverd” van cafés. Alles is verdwenen, met uitzondering van frituur Tenderly.

Aan de oostzijde van de straat, vertrekkende van op de hoek met het Koningin Maria Hendrikaplein, in de richting van de Patijntjesstraat vonden we:

De Hacienda, later de Splendid, thans Laila.
Toen het de Hacienda heette was het een volkscafé, bij Arlette en bij Brigitte… Later werd het café overgenomen door “Leo den Hollander”  die het van naam veranderde in de Splendid. (N.B.: die cafénaam was eerder al gebruikt aan de overkant van de straat. Dit zie je op de foto op de top van de pagina.)

De Hacienda, later Splendid, later Laila – pic inventaris.onroerenderfgoed.be

De Boudewijn, uitgebaat door een facteur. Noteer dat toen bij het station een (intussen afgebroken) groot postsorteercentrum stond dat zich uitstrekte langsheen de Koningin Fabiolalaan.

De Mendocino, dancing en bar, bij Mia. Mendocino is de naam van een plaats in Californië, maar – allicht werd de zaak er eerder naar genoemd – ook de naam van een populair liedje van een Amerikaanse groep.

Frituur bij Roger. Volgens Mario Van de Vorst had Roger de beste frieten (met stoverijsaus) van de straat. Nochtans was het de kleinste frituur van de hele straat. De man had enkel een venstertje om de klanten, die op straat stonden, te bedienen.

Frituur Tenderley. Hier kon je in de zaak aan een tafeltje plaats nemen, ongelijk bij Roger.

Mario wijst aan waar vroeger Frituur bij Roger gevestigd was.

De Vibrato, bij Walter. Dit café trok samen met de Barbarella veel jong volk op de middag. Het was een hardrock en blues café. Ongelijk sommige andere cafés in de straat, ging dit café ’s nachts dicht.

De Zatopek was een dancing. En ook een frituur. De zaak werd genoemd naar Emil Zátopek, een vedette als langeafstandsloper uit Tsjecho-Slowakije. Hij verbrak ettelijke wereldrecords. Waarom de zaak zo genoemd werd, is onbekend.

De Zatopek

De Barbarella. Dit café trok samen met de Vibrato veel jong volk op de middag. Het ging open om 17u en bleef de hele nacht open. Het was ook een dancing. Deze zaak heeft een opeenvolging van uitbaters gekend.

Aan de westzijde van de straat, vertrekkende van het midden van de straat, in de richting van het station, vonden we:

De Snoopy, bij John. Het was een dancing. Aan deze kant van de straat is er geen enkele oorspronkelijk pand overeind gebleven. Er is geen enkel herkenningspunt naar vroeger.

Niets laat vermoeden dat hier ooit café Snoopy heeft gestaan.

De Bounty, een hardrock café. Het café trok vooral motorrijders aan.

D’ Oude Mande, bij Léon. Het was een “uitvijzerskot”, d.w.z.: een plek waar je op kosten gejaagd wordt tijdens het versieren van (on)mogelijke liefdes. Ook: een plek waar je als 50-plusser op zoek kon gaan naar een partner, ook al was het maar een partner voor één nacht. Een pick-up café. Het ging om 13u open en sloot om 1 u ’s nachts. Het cliëntèle dat er tegen sluitingstijd nog zin in had, verkaste naar café The Cup – het café van Mario’s ma – dat open bleef tot 5u ’s ochtends.

De Splendid, later café de San Francisco, met ernaast café den Barcelona. Het waren hardrock cafés. Ze hadden hetzelfde cliënteel als den Bounty.
Thans is daar één grote gevel waarachter de zaak van Leonardo’s Pizza.

Daar was toen ook Droophy’s frituur, bij Marc.

Ooit den Barcelona, de San Francisco…

The Cup, bij “ma”. Het café werd geopend in 1976.  Het cliëntèle, dat uit allerlei pluimage bestond – ook qua nationaliteiten – noemden de cafébazin “ma”. Het was ook, en vooral, de ma van Mario Van de Vorst. Hij hielp haar vanaf zijn vijftiende vaak in het café. Ook zijn broer deed dat. Het café was quasi dag en nacht open.

Cafe The Cup, van de ma van Mario

Het café was niet groot, zes tafels, zes barstoelen. Een jukebox die soms twee maal per maand moest geleegd worden, want die stond quasi niet stil. Voorts: een flipperkast, een bingo en een pac-man.

“Ma” was bevriend met Georgette, de mama van Marina van café Folklore in de Lange Steenstraat.
Bijzonder aan de zaak: op de gevel, die gedeeltelijk overschilderd is, zijn nog de restanten van het reclameopschrift ‘Embo‘, een Gents melkbedrijf, en ‘Boter Dixmuide’ te lezen.

The Cup – ma zaliger, met cliënt Pedro – pic Patrick De Graeve – facebookgroep ‘Gisteren nog vandaag

“Ma” is gestorven in 2016. Ze was alleenstaande met zes kinderen. Toen ze het café begon, woonden er nog drie kinderen thuis.
Ze kwam uit Nederland naar Gent. Ze had eerst aan de Vlaanderenstraat ‘Café des Alliés’ gehad.

Het Krügershof, op de hoek. Het café werd opengehouden door de vrouw van de postmeester. Noteer dat toen bij het station een (intussen afgebroken) groot postsorteercentrum was. Thans heet het café De Klok.
Tussen De Klok en The Cup was er een aparte ingang naar te huurkamers die bij het Krügershof hoorden.

Op de hoek van Fabiolalaan en Boudewijnstraat: thans De Klok, toen het Krügershof

Een buitenbeentje in de straat was café Ganzendries dat dichter bij de Patijntjesstraat, op de hoek met de Aaigemstraat, gelegen was.
In de jaren ’70-’80 kwam daar chiquer volk dan in de overige cafés die dichter bij het station gelegen waren.
Het karakter van dit café veranderde naar ‘volks’, eens de overige cafés verdwenen waren. Zelfs tijdens de jaren 2000 was het er nog. Nu is het huis vervangen door nieuwbouw appartementen.

Café Ganzendries op de hoek met de Aaigemstraat bleef nog bestaan tot ergens begin de jaren 2000 – pic google street view

Bekijk ook op deze blog:

Vroeger [op de Korenmarkt], was het allemaal …

 

 

“Ter Keien”, waar de cafeetjes talrijk zijn

 

 

1970s-’80s. Er waren toen nog zekerheden in het leven

 

 

De gedaanten van de Patijntjestraat

 

 

 

Terug naar hoofdpagina

NAAR ARCHIEVEN

Naar Facebook

Lees ook op deze blog:

STAD – ARTIKELOVERZICHT 2019-2020-2021
STRATEN – ARTIKELOVERZICHT 2019-2020-2021