VOLK – Armlastig: zakkendragende daklozen


header copie - aangepast persblog.be - kopie (2)persblog.be – Verhalen uit en over Gent – naar hoofdpagina

VOLK  29 december 2019 – Het is genoegzaam bekend. Hij is vaak te zien temidden zijn zakken op het Sint-Pietersplein, de Overpoortstraat en de Sint-Pietersnieuwstraat. Enkele keren ook in het volle centrum, zoals eind 2016 toen hij commotie veroorzaakte door dagenlang en nachtenlang in een bushok te kamperen bij de Sint-Niklaaskerk.

Niet enkel de bekendste zakman doolt rond in Gent. Overal in de stad herken je wel mensen zonder dak. Ze zien er in de regel sjofel uit en zeulen met zakken.

Bed van de ‘collega’ van de Zakman aan de Sint-Pietersnieuwstraat
Bed van dakloze aan het Dampoortstation, Octrooiplein

 

In de studentenbuurt deelt de Zakman al sinds vele maanden zijn “territorium” met een nieuwe dakloze die bij de bancontact bij Vooruit en Ugent slaapt. Velen hokken bij of in het station. Ook aan de Dampoort.

Dit bed ligt er al meer dan een jaar

Uit goede bron weten we dat er velen die overdag in de stad zwerven ’s nachts hun tentje opzoeken in de bosjes achter de ijsbaan Kristallijn. Dakloos en ijs(koud), het is een pijnlijke combinatie. Zelfs in de symboliek.

Pijnlijk is het indien je “thuis” bestaat uit een bushokje, kartonnen doos of wasserette. In december vorig jaar maakten we dit tafereel mee aan het Grootkanonplein.

Het blijft verbazen hoe weinig begoede burgers zich er van bewust zijn dat in Gent de armoede meer en meer zichtbaar wordt. Hierdoor wordt duidelijk hoe ernstig de situatie is, want armoede wordt in de regel eerst verborgen gehouden door de armlastige. Let op dit Nederlandse woord: arm en lastig in één woord. Lastig voor de begoede burger om te willen inzien dat er armoede heerst? Het volstaat niet om – gehuld in slaapzakken van superieure kwaliteit – symbolisch een keertje de nacht door te brengen op het Sint-PieterspleinF.D.

Was het toeval dat de armoede duidelijk zichtbaar werd tijdens de legislatuur van de meest asociale federale regering ooit?  En: als  het zeer geëerde principe van gelijkberechtiging hier te land heerst, waarom krijgen de daklozen dan niet hun eigen “asiel”boot?

Judith Herzberg: Lijn I

Hoe is het om
met een gezwollen onderlip
een neus vol korst een oog
dat roodgesloten is – nooit
mooi geweest, nooit stil,
nooit een filosoferend
tante gehad, nooit een warm
dampend bed en een bed-
stoffen badmat, nooit een
pakje met “breekbaar”
en een lint met een strik
of een pakje met elastiekje
Hoe is het om op weg
naar weg van wat ook
hoe is het als in de tram
in alle deuren tegelijk
een controleur verschijnt
en niet eens bij een halte
Hoe is het dat ik je aankijk?

Dakloze in lijnbus
Dakloze in wasserette, Sint-Jacobsnieuwstraat
Dakloze aan het Sint-Pietersstation

Lees ook op deze blog: ‘Zakman’: Gent’s icoon voor armoede

 

 

Terug naar hoofdpagina

NAAR ARCHIEVEN

Naar Facebook

Lees ook op deze blog:

VOLK – ARTIKELOVERZICHT 2019